Scholen in Orihuela Costa: Twaalf jaar later zijn we nog steeds verrast door onze eigen kinderen

Toen we vanuit Engeland naar Orihuela Costa verhuisden, maakten we ons zorgen over dezelfde dingen als de meeste ouders: naar welke school onze kinderen zouden gaan, in welke taal ze les zouden krijgen, of ze vriendjes zouden maken en of we ze elke dag naar de andere kant van de provincie zouden moeten rijden.

Twaalf jaar zijn voorbijgegaan. Onze dochter is inmiddels veertien en onze zoon is negen. Er is één detail dat we heel graag willen benadrukken: onze zoon is hier geboren. Spanje is niet een land waar zijn gezin ooit naartoe is verhuisd. Het is simpelweg zijn thuis. Hij herinnert zich geen andere plek.

In de loop der jaren hebben we genoeg geleerd over lokale scholen om te weten dat sommige dingen ons niet meer verbazen. Kinderen kunnen zich bijvoorbeeld klaarmaken voor school zonder dagelijkse onderhandelingen met hun ouders. Schoollunches kunnen een aangename verrassing blijken te zijn. En schoolafstudeerceremonies kunnen eindigen in tranen bij iedereen — niet omdat iemand een onvoldoende kreeg.

Dat laatste hebben we zelf aan de lijve ondervonden met onze dochter.

Toen ze de basisschool afrondde, huilden praktisch alle kinderen. Niemand wilde afscheid nemen van hun leraar. We stonden daar naar de scène te kijken met de verbaasde blikken van mensen die niet goed wisten waar ze terecht waren gekomen, en herinnerden ons onze eigen diploma-uitreikingen, toen we vooral blij waren dat de hele beproeving eindelijk voorbij was.

Dergelijke ervaringen zorgen ervoor dat je anders gaat kijken naar gesprekken over onderwijs. Het leerplan, cijfers, talen en examens doen er allemaal toe. Maar er is nog een andere vraag die de moeite waard is om te stellen: wat moet er op school gebeuren zodat kinderen er echt niet weg willen, zelfs niet tijdens de vakantie?

We hebben geen universeel antwoord. Wat we wel hebben, zijn twaalf jaar aan observaties, onze eigen ervaring als ouders en een paar lokale details die de moeite waard zijn om te weten voor gezinnen die een verhuizing naar de Costa Blanca overwegen.

Wat ons het meest verraste: een schoolleven dat ook voor ouders werkt

Er zijn verschillende dingen waar we voor onze verhuizing niet eens over na hadden gedacht om naar te vragen. In Engeland waren we gewend aan een vrij st Ture van de schooldag: lessen, pauzes, lunch, de kinderen ophalen, ze naar activiteiten brengen, proberen niet te laat te komen en er onderweg achter komen waarom hun gymtas alweer thuis was gebleven.

In Orihuela Costa ontdekten we al gauw dat sommige van deze details er heel anders uit konden zien.

Lunch waarbij je kind niet vraagt: “Wat is er thuis te eten?”

De Spaanse schooldag begint niet met de lunch. Rond half elf hebben de kinderen een pauze waarin ze een meegebracht tussendoortje eten. Later is het tijd voor de comedor, de schoolkantine.

En hier hebben we één klacht over het Spaanse systeem: het laat ouders veel te vroeg wennen aan goede dingen.

Volgens lokale gezinnen kan de lunch op CEIP Los Dolses qua kwaliteit zo’n aangename verrassing zijn dat je het vermoeden krijgt dat iemand per ongeluk de schoolkantine met een restaurant heeft verwisseld. Natuurlijk hebben we er geen Michelinsterren aan toegekend — daar zouden we een inspecteur voor moeten uitnodigen, en we hebben al genoeg aan ons hoofd. Maar de feedback van ouders is echt de moeite waard om bij stil te staan.

De kosten van de maaltijden hangen af van de afspraken voor het betreffende schooljaar en of een gezin financiële steun ontvangt. Als richtlijn noemen ouders ongeveer € 80 per maand op Los Dolses. Gezinnen die in aanmerking komen voor een volledige beca de comedor-subsidie kunnen gratis maaltijden ontvangen. Er zijn ook andere ondersteuningsniveaus beschikbaar, dus het is het beste om de voorwaarden rechtstreeks bij de school te controleren. Gratis lunches zijn niet automatisch voor elke leerling beschikbaar.

Toch is het idee zelf uitstekend: kinderen krijgen een fatsoenlijke lunch op school en ouders hoeven niet elke dag een broodtrommel te bereiden die een tentoonstelling van hedendaagse kunst waardig is.

Schoolbussen: een klein wonder voor drukke gezinnen

Het tweede punt is het schoolvervoer.

Openbare scholen in Orihuela Costa hebben schoolbusroutes met vaste haltes. Als een kind in aanmerking komt voor vervoersondersteuning en de route is goedgekeurd, kan de ochtend relatief geciviliseerd verlopen: je brengt ze naar de halte, ziet ze hun vrienden ontmoeten en stuurt ze weg in een bus met airconditioning.

Geen verplichte dagelijkse race tussen thuis, school en werk. Tenminste, mits de beschikbare route voor jouw gezin werkt.

Eén belangrijk detail: de bus haalt niet per se elk kind voor de voordeur op. De service is echter gratis en comfortabel voor leerlingen die hiervoor in aanmerking komen.

Welke scholen moet je overwegen als je verhuist naar Orihuela Costa?

Dan nu het praktische gedeelte. Ouders kunnen zo sentimental worden als ze willen over schoolafstudeerceremonies, maar vroeg of laat openen ze Google Maps en gaan ze op zoek naar echte adressen.

Orihuela Costa zelf heeft openbare basisscholen en een middelbare school. Als je de omliggende gebieden meetelt, breiden de opties zich uit met particuliere internationale scholen. Dit zijn de scholen waarmee ik zou beginnen bij het verkennen van het lokale onderwijssysteem.

CEIP Los Dolses: een school waar je tijdens een enkele pauze tientallen talen hoort

Dit is het punt waarop het verhaal moeilijk opzettelijk te verzinnen is.

In 2022 zond de Spaanse televisiezender À Punt een item uit over CEIP Los Dolses als een school die wordt bezocht door kinderen van 58 verschillende nationaliteiten. In de reportage legde de directeur uit dat sommige leerlingen nauwelijks Spaans spraken, terwijl anderen slechts een paar woorden kenden. Leraren moesten creatieve manieren vinden om lessen uit te leggen en kinderen te helpen communiceren.

Achtentwintig… nee, achtenvijftig nationaliteiten — dat is geen internationale dag op school meer waarop kinderen vlaggen en traditionele gerechten meenemen. Dat is een gewone dinsdag.

In één klas zitten mogelijk kinderen uit gezinnen die zijn aangekomen vanuit het Verenigd Koninkrijk, Oekraïne, Scandinavië, Oost-Europa en tientallen andere landen. Ze hebben verschillende talen, gewoonten en familiegeschiedenissen. Sommigen zijn in Spanje geboren, net als onze zoon. Anderen zijn pas vrij recent aangekomen en proberen nog steeds te begrijpen waarom de leraar zo snel praat en waar het woord dat ze gisteren hebben geleerd is gebleven.

Voor een kind dat geen Spaans spreekt, kan deze omgeving een goede kans zijn om in te burgeren tussen leeftijdsgenoten met vergelijkbare ervaringen. Ze zijn niet de enige nieuwkomer die probeert wijs te worden uit een nieuw land. Voor kinderen die al vloeiend Spaans spreken, wordt de diversiteit van hun klasgenoten een normaal onderdeel van het dagelijks leven.

Dit heeft ook een andere kant. Een meertalige omgeving vraagt extra inzet van leraren en de school heeft middelen nodig om haar leerlingen te ondersteunen. Dit is geen magisch systeem waarin taalbarrières vanzelf verdwijnen. Zelfs in 2022 sprak de directeur over de aanzienlijke druk op de school door de snelle groei van het aantal leerlingen.

Maar er zit iets prachtigs in het idee zelf. Kinderen ontdekken al snel dat hun klasgenoot thuis misschien een andere taal spreekt, andere feestdagen viert en iets ongewoons als ontbijt eet. Niets hiervan weerhoudt hen ervan om iemand te zijn met wie ze tijdens de pauze heel graag willen spelen.

Soms hebben volwassenen veel langer nodig om dezelfde les te leren.

En dan huilen de kinderen bij het afstuderen

Er is één familieverhaal dat ik niet zou veranderen, zelfs niet om het artikel dramatischer te maken.

Bij de basisschoolafstudeerceremonie van onze dochter huilden praktisch alle kinderen. Ze wilden geen afscheid nemen van hun leraar.

Niet van hun cadeautjes. Niet van hun klasgenoten, die ze de volgende dag toch weer zouden zien. Ze wilden geen afscheid nemen van de leraar die hen door zo’n belangrijke fase van hun jeugd had begeleid.

We zijn gewend scholen te beoordelen op resultaten, lesplannen, talen en vooruitzichten voor verdere educatie. Maar die dag zagen we een andere kant van het schoolleven: een gehechtheid aan iemand met wie een kind zoveel tijd heeft doorgebracht dat afscheid nemen oprecht moeilijk wordt.

Je kunt onderwijsplannen vergelijken zoveel je wilt. Maar als kinderen echt van hun leraar houden en zich niet van hem of haar willen scheiden, verdient dat speciale aandacht.

En het vreemdste van alles? Onze kinderen zijn blij als ze ’s ochtends wakker worden en naar school gaan. Niet altijd, natuurlijk. We hebben het over kinderen, geen twee werknemers van de maand. Maar over het algemeen zien ze school niet als een vervelende verplichting die ze tot het einde van de dag moeten doorstaan.

Voor ons is dat een van de meest overtuigende resultaten van al die jaren.

CEIP Playas de Orihuela | Meer dan veertig nationaliteiten, schoolbussen en menu’s voor zelfs de meest kieskeurige eters

Er is een specifieke categorie ouders die alles wil weten bij het kiezen van een school. Hoe wordt wiskunde gegeven? Hoeveel kinderen zitten er in elke klas? Welke talen worden aangeboden? Vervolgens ontdekken ze na inschrijving dat de meest bezochte pagina’s op de schoolwebsite het rooster, het kantinemenu en de aankondigingen van de schoolbus zijn.

CEIP Playas de Orihuela stelt in dit opzicht niet teleur. De schoolwebsite publiceert niet alleen inschrijvingsaankondigingen, maar ook comedor-menu’s met afzonderlijke opties voor kinderen met verschillende dieetwensen. Het menu van oktober 2026 bevat bijvoorbeeld opties voor vegetariërs en kinderen met coeliakie of allergieën voor zuivelproducten, eieren, vis en noten, evenals een apart menu zonder varkensvlees.

Laten we eerlijk zijn: ouders bespreken veel liever wat hun kind als lunch heeft gegeten dan dat ze een avondvullend onderzoek starten met de titel: “Waarom heb je nu alweer niets gegeten?”

Een school waar een internationale omgeving deel uitmaakt van het dagelijks leven

Uit een informatiedocument dat door de school werd gepubliceerd voor het academiejaar 2021/22 bleek dat haar leerlingen meer dan 40 nationaliteiten vertegenwoordigden.

Voor Orihuela Costa is dit een bekend verhaal. Kinderen groeien op in gezinnen die uit verschillende landen zijn aangekomen en vinden geleidelijk hun plek in een gedeelde schoolomgeving. Er is echter een belangrijk detail voor ouders die verwachten in het Engels geholpen te worden. Datzelfde document vermeldde uitdrukkelijk dat de officiële communicatie plaatsvindt in het Spaans en Valenciaans, en dat ouders die een tolkenhulp nodig hebben voor bijeenkomsten met schoolpersoneel er zelf een moeten meenemen.

Dit is belangrijk. Een internationale leerlingenpopulatie maakt een openbare school nog geen Engelstalige school. Als je kind net begint met het leren van Spaans, is het de moeite waard om van tevoren uit te zoeken welke ondersteuning het zal krijgen en hoe de school nieuwkomers helpt in te burgeren.

De Comedor en schoolbus: ouders profiteren ook

In september 2026 maakte de school bekend dat de lessen om 9:00 uur beginnen en dat de schoolkantine na de lessen geopend is. De bus volgt vaste haltes, waarbij de terugreizen in september na de lunch worden geregeld.

Voor het academiejaar 2026/27 publiceerde de school ook informatie over aanvragen voor maaltijd- en schoolvervoerssubsidies.

Dit betekent dat je vooraf al verschillende praktische vragen kunt ophelderen: of de busroute bij je gezin past, of je in aanmerking komt voor vervoerssubsidie en of je hulp kunt krijgen bij de maaltijdkosten. De voorwaarden hangen af van individuele omstandigheden, dus het zou verkeerd zijn om gratis diensten aan absoluut iedereen te beloven.

Hoe zit het met de zomervakantie?

De school heeft nog een interessant kenmerk: CEIP Playas de Orihuela behoort tot de scholen waar de gemeentelijke autoriteiten van Orihuela een zomerschool hebben georganiseerd. Het programma voor de zomer van 2026 omvatte educatieve sessies en recreatieve activiteiten voor kinderen.

Voor werkende ouders kan dit nuttiger blijken te zijn dan nog maar eens een kleurrijke beschrijving van de schoolfaciliteiten. Het schooljaar eindigt, maar de werkagenda’s van ouders eindigen niet altijd op hetzelfde moment.

IES Playa Flamenca | Tieners, examens en het moment waarop ouders ophouden alles te horen

De basisschool is de fase waarin ouders bijna alles nog weten. Wie bevriend is met wie, wie er overstuur raakte tijdens de pauze, wie karton, gekleurd papier en nog een voorwerp moet meenemen waarvan je de avond voor het inleveren van een project pas ontdekt dat het bestaat.

Dan begint de puberteit. Je kind komt thuis, je vraagt hoe zijn of haar dag was en je krijgt het universele antwoord: “Goed.”

Je informatiesysteem wordt tijdelijk afgesloten.

IES Playa Flamenca is een van de belangrijkste openbare schoolopties voor gezinnen in Orihuela Costa wier kinderen doorstromen naar het voortgezet onderwijs. Leerlingen kunnen hun opleiding na de basisschool voortzetten en daarna kiezen voor een academische route of een beroepsopleiding.

Meer dan ESO: wat kunnen leerlingen hierna studeren?

Het instituut biedt verschillende onderwijsstadia en leerwegen aan:

• ESO (Educación Secundaria Obligatoria) — verplicht voortgezet onderwijs.
• Bachillerato de Ciencias y Tecnología — een richting voor leerlingen met een interesse in natuurwetenschappen, wiskunde en technologie.
• Bachillerato de Humanidades y Ciencias Sociales — geesteswetenschappen en maatschappijwetenschappen.
• Formación Profesional Básica en Servicios Comerciales — beroepsbasisopleiding in commerciële diensten.
• De onderwijsgids vermeldt ook middelbare en hogere beroepsopleidingen. De beschikbaarheid van specifieke programma’s moet worden gecontroleerd voor het desbetreffende academiejaar.

Het laatste punt verdient aandacht. Niet elke tiener droomt ervan om de komende jaren uitsluitend academische vakken te bestuderen voordat hij of zij naar de universiteit gaat. Sommigen geven de voorkeur aan praktijkgericht leren, een specifiek beroep en een meer hands-on traject. Het Spaanse onderwijssysteem biedt deze opties, al is het belangrijk om de toelatingseisen en toekomstmogelijkheden vooraf goed te begrijpen.

IES Los Alcores: een Spaanse middelbare school voor kinderen die de basisschool zijn ontgroeid

Er is een moment waar ouders de neiging hebben om over na te denken uit te stellen: de basisschool loopt ten einde en toch blijft hun kind groeien. En dat doen ze zonder het gezinsbudget of de plannen van de ouders te raadplegen.

Plotseling is het tijd om te kiezen waar ze verder gaan studeren.

IES Los Alcores is een openbare middelbare school in San Miguel de Salinas. Het biedt verplicht voortgezet onderwijs (ESO) en Bachillerato, met verschillende studieroutes voor leerlingen die zich voorbereiden op vervolgonderwijs of kiezen voor een beroepsopleiding.

Een interessant kenmerk voor gezinnen met tieners is dat de school meer biedt dan de standaardselectie van vakken. Het onderwijsprogramma omvat extra lessen om de kennis van kernvakken te versterken, leesactiviteiten, vreemde talen en een keuze uit studieroutes in de bovenbouw.

Met andere woorden, het is een optie voor gezinnen die willen dat hun kinderen binnen het Spaanse openbare onderwijssysteem blijven zonder over te stappen naar een particuliere internationale school.

Er is nog een detail dat het vermelden waard is. In mei 2025 verwelkomde de gemeente San Miguel de Salinas deelnemers aan een Erasmus-schooluitwisseling: Duitse en Portugese leerlingen die waren gekomen om de omgeving te ontdekken en deel te nemen aan educatieve activiteiten. Het is een mooi voorbeeld van hoe internationale contacten zich ook binnen een gewone openbare school kunnen ontwikkelen.

El Limonar International School Villamartín: Brits onderwijs, Spaanse zon en een rekening die enige berekening vereist

Voor een Brits gezin dat naar de Costa Blanca verhuist, is El Limonar International School Villamartín een van de opties die vanzelf op de shortlist verschijnt. Kinderen hoeven niet hun hele onderwijssysteem te veranderen simpelweg omdat hun gezin heeft besloten het Britse weer in te ruilen voor het Spaanse klimaat.

Maar dat is nog niet eens het meest interessante gedeelte.

Engels om te leren, Spaans om te leren — en een derde taal daarbovenop

ELIS geeft les aan kinderen van 3 tot 18 jaar en combineert Britse en Spaanse onderwijsprogramma’s. Volgens de school wordt tot het einde van Year 11 ongeveer 80% van de onderwijstijd in het Engels gegeven, terwijl de overige 20% in het Spaans is. In Years 7–9 beginnen leerlingen met het studeren van een derde taal, waarbij ze kunnen kiezen tussen Frans en Duits.

Dit betekent dat een tiener wiskunde, natuurwetenschappen en andere vakken in het Engels kan studeren en tegelijkertijd het Spaanse curriculum kan volgen. Dit is met name aantrekkelijk voor gezinnen die een Brits onderwijstraject willen behouden zonder hun kinderen volledig binnen een Engelstalige bubbel in Spanje op te voeden.

In de bovenbouw bereiden leerlingen zich voor op internationale IGCSE-examens en kunnen ze vervolgens kiezen voor een combinatie van International A-Levels en de Spaanse Bachillerato. De school bereidt afgestudeerden voor op universiteitstoelatingen in Spanje, het Verenigd Koninkrijk en andere landen.

Voor een gezin dat nog niet weet waar hun kind over vijf jaar wil studeren, is dit een aanzienlijk voordeel. Natuurlijk hangt de definitieve keuze van het programma af van de individuele leerling en de vereisten van hun toekomstige universiteit.

Van drie jaar tot eindexamen — alles op één school

ELIS heeft vier hoofdstanden:

• Infantil, leeftijd 3–5 — vroeg leren en een geleidelijke kennismaking met de schoolomgeving.
• Primaria, leeftijd 5–11 — basisonderwijs, Britse en Spaanse programma’s, een derde taal en individuele leerlingbegeleiding.
• Secundaria, leeftijd 11–16 — vakspecialisatie en voorbereiding op IGCSE-examens.
• Bachillerato, leeftijd 16–18 — voorbereiding op vervolgonderwijs aan de universiteit, met de optie om Britse en Spaanse kwalificaties te combineren.

Ouders zullen een bepaald gemak zeker waarderen: kinderen hoeven niet per se van school te wisselen telkens wanneer ze van de ene grote onderwijsfase naar de volgende overgaan. Ze kunnen hier een aanzienlijk deel van hun schooltijd doorbrengen, met behoud van een vertrouwde omgeving en een vast onderwijstraject.

Natuurlijk vereist het overstappen tussen fasen nog steeds dat leerlingen aan de eisen van de school voldoen, en de beschikbaarheid voor het betreffende academiejaar moet worden bevestigd.

Hoeveel kost Brits onderwijs onder de Spaanse zon?

Dit is het moment waarop het gezinsbudget erg interessant wordt.

De officiële website van de school publiceert de tarieven voor het academiejaar 2026/27. Het lesgeld wordt over tien maanden in rekening gebracht:

Daarbovenop is er een inschrijvingsgeld van € 1.500, kosten voor maaltijden van € 180 per maand en schoolvervoer van ongeveer € 150–190 per maand, afhankelijk van de route. Maaltijden zijn verplicht voor leerlingen tot en met Year 11. Examens, lesmateriaal, uniformen en bepaalde buitenschoolse activiteiten kunnen apart in rekening worden gebracht.

Daarom is het belangrijk om meer te vergelijken dan alleen het maandelijkse lesgeld. Voor een middelbare schooolleerling zullen de totale kosten aanzienlijk hoger zijn dan € 985 per maand zodra maaltijden, vervoer en andere uitgaven zijn meegerekend.

Kortingen op het lesgeld zijn ook beschikbaar voor gezinnen met meerdere kinderen: de school vermeldt 10% voor het tweede kind, 20% voor het derde en 40% vanaf het vierde kind. Deze kortingen gelden niet voor maaltijden.

Met andere woorden, ELIS is een optie voor gezinnen die bereid zijn te betalen voor particulier internationaal onderwijs en die graag willen begrijpen welk langetermijntraject ze voor hun kinderen kiezen.

Wie zou ELIS Villamartín moeten overwegen?

Vooral gezinnen die:

• willen dat Engels de voertaal blijft;
• van plan zijn een Brits onderwijsprogramma aan te houden;
• willen dat hun kinderen tegelijkertijd Spaans leren en integreren in de lokale gemeenschap;
• universitaire aanvragen in verschillende landen overwegen;
• bereid zijn de kosten van particulier onderwijs mee te wegen in hun langetermijngezinsbudget.

Tijdens het toelatingsproces kan de school een kind uitnodigen voor een kennismakingsdag of toets om te bepalen of hun Engelse niveau voldoet aan de vereisten van de gekozen fase. Toelating hangt ook af van de beschikbaarheid van plaatsen.

Ons advies: neem geen beslissing die uitsluitend gebaseerd is op aantrekkelijke campusfoto’s en een lijst met kwalificaties. Regel een bezoek, praat met leraren, informeer naar de dagelijkse academische werklast en vraag om een volledig overzicht van de kosten voor het specifieke academiejaar.

Phoenix International School

Particuliere internationale school · Nabij Orihuela Costa

Een andere optie voor gezinnen die op zoek zijn naar een Brits curriculum. De school bevindt zich in San Miguel de Salinas, buiten Orihuela Costa zelf, maar is het overwegen waard in je zoektocht als je bereid bent om naburige dorpen te overwegen. De school geeft aan dat het kinderen opleidt van ongeveer 4 tot 18 jaar en kleine klassen biedt.

Ik zou hier niet voor kiezen op basis van enkel de beschrijving op hun website. Het is beter om de school te bezoeken, met leraren te spreken en te zien hoe een gewone schooldag is georganiseerd. Pas dan kun je echt merken of de sfeer bij je kind past.

Hoe zit het met CEIP Nº 20?

In Orihuela Costa is er ook een nieuwe openbare school bijgekomen, CEIP Nº 20. Dit is belangrijk voor lokale gezinnen omdat de bevolking groeit en bestaande scholen onder steeds grotere druk komen te staan. De gemeente heeft gerapporteerd over werkzaamheden om grond te verkrijgen voor een permanent schoolgebouw, dus voordat je een aanvraag indient, is het essentieel om de huidige status, het adres en de toelatingsregelingen van de school te controleren.

New Castelar College International School

Sommige ouders willen dat hun kinderen vloeiend Spaans leren. Anderen zijn bang dat het Engels langzaam naar de achtergrond verdwijnt nadat hun kinderen naar een Spaanse school gaan. New Castelar College biedt een optie voor gezinnen die niet willen kiezen tussen de twee talen.

De school volgt een model waarin 50% van het onderwijs in het Engels wordt gegeven en 50% in het Spaans. Het combineert het Spaanse curriculum met het Amerikaanse AERO-onderwijskader. Oudere studenten hebben de mogelijkheid om zowel de Spaanse Bachillerato als een Amerikaans High School Diploma te behalen.

Maar er is nog iets dat het vermelden waard is. De website van de school vermeldt een apart vak dat gewijd is aan geluk en persoonlijke ontwikkeling. New Castelar verklaart dat het de eerste school in Spanje was die een dergelijk vak in haar lesprogramma opnam.

Natuurlijk roept dat de vraag op: kunnen ouders zich hier ook voor inschrijven? Bij voorkeur voor avondlessen, nadat ze het huiswerk hebben nagekeken, de rekeningen hebben betaald en hebben geprobeerd te achterhalen waarom hun kind dringend een stuk karton ter grootte van een kleine deur nodig heeft.

Aanvullende mogelijkheden zijn robotica, programmeren, schaken, muziek, theater, voetbal, tennis en andere activiteiten. De school heeft een eigen kantine, zwembad, medische dienst en taalonderdompelingsprogramma’s voor kinderen die hun Engels of Spaans willen verbeteren.

Tegelijkertijd zou ik er zeker van zijn dat ik de kosten, toelatingsvereisten, beschikbaarheid van de juiste onderwijsfase en de werkelijke reistijd vanaf huis controleer.

Wat we hebben geleerd na twaalf jaar hier te wonen

Na twaalf jaar hebben we één simpel ding begrepen: het schoolleven draait om meer dan alleen lessen. Het gaat om leraren die kinderen zich jarenlang herinneren, vrienden met wie ze opgroeien en ochtenden waarop een kind zich klaarmaakt en naar school gaat zonder dat er een familiecrisisvergadering voor nodig is.

Voor ons is dat waarschijnlijk een van de meest lonende resultaten van de verhuizing hierheen.

Onze kinderen hebben immers, met hun negen en veertien jaar, nog zoveel te ontdekken van de wereld. En het is fijn als school een plek wordt waar ze naartoe gaan, niet alleen omdat het moet.